Η λέξη adventure είναι της μόδας.
Βρίσκεται στις μοτοσικλέτες, στον εξοπλισμό, στις διαφημίσεις και στις εικόνες που υπόσχονται μακρινούς δρόμους, βουνά και τόπους έξω από τα συνηθισμένα. Γύρω της έχει δημιουργηθεί ένας ολόκληρος κόσμος — και μαζί του η εντύπωση ότι υπάρχει ένας σωστός τρόπος να τον ζήσεις.
Δεν υπάρχει.
Άλλος αγοράζει μια adventure μοτοσικλέτα για να ταξιδεύει άνετα. Άλλος για να φτάνει σε μέρη όπου η άσφαλτος τελειώνει. Κάποιος μένει στους εύκολους χωματόδρομους και κάποιος άλλος αναζητά δυσκολότερα περάσματα. Ο καθένας ξεκινά από διαφορετικό σημείο, με διαφορετική εμπειρία και διαφορετική διάθεση.
Κανείς δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι αρκετά «adventure».
Η μοτοσικλέτα προσφέρει δυνατότητες. Το πόσες από αυτές θα χρησιμοποιήσει ο αναβάτης εξαρτάται από εκείνον. Από την εμπειρία του, την τεχνική του, τον φόβο που μπορεί να διαχειριστεί και, κυρίως, από το τι πραγματικά θέλει να κάνει.
Η εμπειρία δεν έρχεται μαζί με τα κλειδιά. Χτίζεται σταδιακά. Στην αρχή επιλέγεις έναν εύκολο δρόμο, μαθαίνεις τη μηχανή σου και προσαρμόζεσαι. Αργότερα δοκιμάζεις κάτι περισσότερο. Όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή πλέον μπορείς.
Εκεί βρίσκεται και η πραγματική αξία αυτών των μοτοσικλετών: δεν σου επιβάλλουν έναν δρόμο. Σου επιτρέπουν να διαλέξεις.
Βέβαια, μια βαριά adventure δεν γίνεται enduro μόνο επειδή έχει μεγάλο μπροστινό τροχό και χωμάτινα ελαστικά. Το βάρος, οι διαστάσεις και ο τρόπος με τον οποίο κινείται θέτουν τα δικά τους όρια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχει θέση στο χώμα. Σημαίνει ότι ο αναβάτης μαθαίνει να τη χρησιμοποιεί εκεί όπου ταιριάζει, με τον ρυθμό που του επιτρέπει η εμπειρία του.
Το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπο που δεν θα αφήσει σχεδόν ποτέ την άσφαλτο. Μπορεί να απολαμβάνει τα ταξίδια, την άνεση, την όρθια θέση οδήγησης ή απλώς την αίσθηση της συγκεκριμένης μοτοσικλέτας. Δεν οφείλει να δικαιολογήσει την επιλογή του σε κανέναν.
Η περιπέτεια δεν μετριέται από τη λάσπη πάνω στη μηχανή ούτε από το πόσο δύσκολος ήταν ο δρόμος. Για κάποιον μπορεί να είναι ένα ορεινό πέρασμα. Για άλλον, το πρώτο του μεγάλο ταξίδι. Και για κάποιον που τώρα ξεκινά, ένας απλός χωματόδρομος μπορεί να είναι αρκετός για να τον βγάλει έξω από όσα γνωρίζει.
Ίσως αυτή να είναι τελικά η ουσία του adventure: όχι να ακολουθούμε όλοι τον ίδιο δρόμο, αλλά να έχουμε τη δυνατότητα να βρούμε τον δικό μας.
Και, όσο αποκτούμε εμπειρία, να τον πηγαίνουμε λίγο μακρύτερα.